مجله ی راه آینده

کارخانه الکتریک ایران- رشت یکی از قدیمی ترین شرکت های استان گیلان بود که کلید و پریز تولید می کرد. درصد زیادی از کارگران این کارخانه خانم بودند.زمین های وسیع  این کارخانه  در یکی از بهترین مناطق شهر رشت واقع شده بود و هدف خریداران آن تصاحب این زمین ها بود. از سال 80 بحث خصوصی سازی این واحد مطرح شد و کارگران طی این سال ها مشکلات بسیاری را از سرگذراندند. در شماره  2  راه آینده مصاحبه ای داشتیم با کارگران این کارخانه که برای پیگیری مسایل فروش کارخانه و گرفتن مطالباتشان به تهران آمده بودند. پس از این سفر، طبق آخرین خبری که از شرکت الکتریک ایران رشت داشتیم، قرار بود زمینی به مساحت 4/1هکتاربه جای مطالبات کارگران به آنها داده شود.

در فرصتی که پیش آمد با یکی از کارگران  این شرکت، خانم میترا همایونی، مصاحبه ای داشتیم که در زیر می خوانید. در ادامه نیز مصاحبه با کارگران این کارخانه را که در راه آینده ۲ چاپ شده بود می خوانید.

مساله جنگ وتحریم هم چنان سایه خودرا برسر مردم ایران گسترده است  ما قبلا در سر مقاله های شماره 2،3،6،8مجله راه آینده  به مساله جنگ وتحریم پرداخته بودیم .اکنون تاثیر تحریم ها بر مردم ایران افزایش یافته وخطر جنگ نزدیکتر شده است . درنتیجه ضرورت پرداختن به آن بیشتر شده است.

در نوشته زیر تلاش کردیم تا آنجا که ممکن است ابعاد مختلف موضوع را بررسی کرده و راه های مقابله با آن را ارائه دهیم.                                               علیرضاثقفی

زینت

بازتولید کنندگان نیروی کار( زنان خانه‏دار)

ناصر آغاجری

فروردین 87

این مطلب کوتاه تنها به منظور آشنایی با زندگی زنان خانه‏دار که کارگرانی 24 ساعته ولی بدون مزد هستند، از روی زندگی واقعی یک زن خانه‏دار که روزهای اول نوروز امسال سالگرد مرگش بود، نوشته شده است. با توجه به این واقعیت که این نوشته گزارش گونهای است در جهت آشنازدایی.

برای ماموران آتش نشانی اسلام شهر که حاضر نشدند بر روی گارگران اعتصابی کیان تایر آب جوش بپاشند.

نجات دهنده مرگ نمی آفریند

                                  الهام هومین فر

                                           30/1/87

کس را توان نگاه های خورشیدی تو نیست

که باد را توان مقابله با آتش نبوده است

            نجات دهنده در گور خفته نیست!

            عشق هر لحظه عمیق تر می شود

             و آزادی فراختر

 روزگاری کارگران ایران خودرو به‏عنوان سمبل کارگر مرفه در جامعه مطرح می‏شدند اما امروز از آن رفاه جز فشارهای روحی و روانی چیزی به جا نمانده است. فشارهای روحی و روانی در خطوط تولیدی به‏دلیل شدت و سرعت خط تولید باعث عصبی بودن و پرخاش‏‏گری کارگران شده است. سرپرستان به بدترین نحو با کارگران برخورد می‏کنند و طوری آموزش دیده‏اند که کارخانه را مال خود و کارگران را به چشم برده می‏بینند و برخوردشان با کارگران توهین‏آمیز وهمراه با تهدید می‏باشد. در موقع کار کوچک‏ترین اشتباه یا فراموشی باعث کسر حقوق و مزایا و حتا گرفتن تعهد و فشارهای ‏مضاعف به کارگران می‏شود.

و همین فشارها باعث گردیده کارگران نسبت به هم احساس بیگانگی پیدا کنند. سرعت خط تولید وعدم امنیت شغلی باعث درگیری‏های لفظی کارگران در هر آن می‏شود. کارگران با این شرایط به هیچ وجه نمی‏توانند به یگدیگر اعتماد کرده و متحد شوند.

اینجا حالا اوج شعر است

کلمات شورش کرده اند

و خیابان بسته شده است

فریاد ، هجوم

کاغذ، بیانیه

...

روشنفکران و مبارزه طبقاتی

علیرضا ثقفی

در شماره 8 راه‏آینده مقاله از ادوارد سعید در باره روشنفکران چاپ شد. تعریف ادوارد سعید از روشنفکران که با تعریف آنتونیو گر‏امشی منطبق است، بیش از هر تعریف دیگری از این بخش جامعه واقعی‏تر به ‏نظر می‏رسد، اگر روشنفکران را در جامعه امروزی قشر وسیعی بدانیم که اساساً با فرهنگ و آموزش سروکار دارند، موضع‏گیری این روشنفکران در چالش‏های اجتماعی چگونه باید باشد؟ .....

اطلاعیه کانون صنفی معلمان به مناسبت 23 اسفند

سالي ديگر گذشت و سالگردي ديگر فرارسيد، اميدهايي ديگر برباد رفت و ياسهايي بيشتر ريشه دواند. اسفند ماه امسال يادآور شيرينيها و تلخيها، شكستها و پيروزيهاي بسيار است. شيريني پيروزي برتفرقه وپراكندگي وچشيدن طعم همدلي و تلاش براي تامين منافع جمعي و تلخي عذاب آور افشاي بي صداقتي مدعيان حفاظت از ارزشها....

با اعلام عرضه 30/23 درصد از سهام مدیریتی شرکت آلومتک Alumtek  به شکل بلوکی در مزایده بورس از طرف سازمان خصوصی سازی، 400 تن از مجموع 430 نفر از پرسنل کارگران و کارکنان این شرکت نگران هستند که سرمایه داران با خرید این کارخانه، به منظور استفاده اتجاری از زمین کارخانه آن را به تعطیلی کشانده و پس از فروش ماشین آلات و مواد اولیه، آنان را بیکار نمایند......

• کار بدون شناخت طبقاتی، به‏مرور زمان، محتوای انسانی، را تهی می‏کند. تسلیم‏شده را وادار می‏کند خود را بر اصول و قواعد سیستم ناهنجار انطباق دهد. در این صورت همه‏ی نسبت‏های کمی، کیفی ارزش‏های انسانی به هم می‏ریزد و از او تنها فرم و کالبدی تهی باقی می‏ماند، ابزاری حقیر، واسطه‏ای بی‏اراده برای سودجویی اربابان‏ ِسرمایه، انسان مسخ‏شده، اگر به خود بیاید، می‏بیند به یک پیچ و مهره‏ی حقیر به یک جلاد طبقه کارگر تغییر شکل داده است. چنین تیپ اجتماعی دریده‏تر از هر سرمایه‏داری و وحشیانه‏تر از فاشیستی، استثمار می‏کند و کارگران را تنها یک وسیله‏ی یک‏بار مصرف می‏بیند.

در جستجوی کار

ناصر آقاجری

 ...

نامه ای از یک کارگر

كارخانه اي كه از آن گزارش خواهيم داد در بين سال هاي1350تا 1355 تاسيس شده است، اين نوشته تاكيد آمارگونه بر وضعيت گذشته و حال كارخانه دارد به وي‍ژه بر روي نيروي انساني تاكيد دارد. ما معتقديم نگاه آماري به محيط هاي كار مي تواند ما را بر چگونگي توليد، وضعيت كارگران در گذشته و حال و در كل ميزان توازن قوا در محيط هاي كار را مشخص مي كند....

آمار کارگران نانوا را ندارند در صورتی‏که ما چندین هزار و شاید میلیون باشیم ولی انگار که در صفحه روزگار این مملکت کارگری به اسم کارگر نانوایی وجود ندارد. ما هیچ تشکلی نداریم که از ما حمایت کند و ما مشکلاتمان را به آن‏جا ببریم بنابراین صدای‏مان هم به‏گوش هیچ کس نمی‏رسد.

کارگر نانوا،گداخته شده در تنور بی‏حقوقی

فاطمه شاه نظری

 .....

نیشکر هفت تپه " اوج  فساد مدیریت "

هنگام فروش یک خانه باید آن را تروتمیز کرد رنگ زد و آن‏را طوری آرایش کرد که خریدار بپسندد، ولی این‏ها برای فروش کارخانه سعی می‏کنند آن را خراب کنند، از کار بیاندازند و مخروبه و ورشکسته جلوه دهند تا آن‏را هرچه کم‏تر بفروشند آخر این حراج اموال مردم است. می‏خواستند کارخانه را به چند عرب که از دبی آمده بودند بفروشند اما وقتی آن‏ها با اعتصاب کارگران مواجه شدند از خرید انصراف دادند.

•  .....

میزگرد، با تنی چند از فعالان کانون صنفی معلمان

به مناسبت روز ملی معلم

12 اردیبهشت (سال‏روز کشته‏شدن دکتر خان‏علی)،1341

راه آینده: با تبریک و خوش آمدگویی به دوستان و همه‏ی عزیزان

در آستانه‏ی روز معلم هستیم و چهل‏و‏هفتمین سال‏روز کشته‏ شدن دکتر خان‏علی به‏خاطر خواسته‏های صنفی در تظاهرات معلمان. شاید ما یکی از معدود کشورهایی باشیم که در نیمه‏ی دوم  قرن بیستم وابتدای قرن بیست‏ویکم برای ایجاد تشکل‏های صنفی کشته می‏دهیم. معلمان در سال 41، و در سال 78 پوینده و مختاری از اعضای کانون نویسندگان ایران که برای بازگشایی کانون کشته شدند. فکر می‏کنید وضعیت معلمان برای رسیدن به خواسته‏های صنفی‏شان بعد از این چهل‏وهفت سال چه‏گونه است؟ ....